Opisy plemion – Ragharowie

 

Siądź ze mną przy ogniu, córko. Tak, pamiętam, że obiecałam ci opowieść, wieczory są teraz długie, a ty skręciłaś nogę i nie możesz trenować razem z innymi dziećmi. Nudzisz się i ciągle plączesz mi się pod nogami, dziewczyno. No już, już. Słuchaj.

Chciałaś wiedzieć, jak to jest u nas, Ragharów, z żonami i mężami. Ano, sprawa jest dosyć prosta. Twój ojciec wyjechał z keru już kilka miesięcy temu, ledwo śniegi stopniały. Codziennie modlę się do Bogini o jego powrót, ale może się tak zdarzyć, że ojciec polegnie podczas jednej z potyczek. Może też być tak, że kampania wojenna przeciągnie się aż do zimy, spadnie śnieg i wojska nie będą miały jak wrócić do domu. W takim wypadku zobaczymy ojca najwcześniej wiosną. I tak jest w każdej rodzinie w naszym grodzie, każda niemal kobieta czeka na swego męża – wyjątkiem są te, których mężowie zostali tym razem w kerze, aby go bronić i utrzymywać porządek. Smarkata jesteś, ale to wiedzieć powinnaś: każda kobieta potrzebuję mężczyzny, inaczej przecież by małżeństw nie było, jasna to rzecz.

No więc kiedy męża ciągle w domu nie ma, musi się ktoś inny samotną niewiastą zająć. Pytasz, jakie to zajmowanie? Trzeba towarzystwa dotrzymać, czasem jakąś zwierzynę ubitą przynieść, dzieciakami się zająć, naprawić coś w domostwie. Zwłaszcza jak któraś brzemienna jest, tak jak ja teraz, to pomocy potrzebuje. Co mówisz? Że to dziecko innego ma ojca niż ty? A co za różnica? To mój mąż będzie je wychowywał, a gdyby nie wrócił, mąż mojej siostry, Rehan. On opiekuje się nami teraz, tak jak twój ojciec opiekował się jego żoną, gdy Rehan wojował. To wszystko jest bardzo proste, zrozumiesz, jak dorośniesz.

Wiem, że ty nie zamierzasz mieć dzieci, pragniesz być wojowniczką. Cóż, wiele Ragharek wybiera tę drogę i poświęca się wojaczce. Ja sama w młodości brałam udział w niejednej potyczce, potem jednak postanowiłam założyć rodzinę. Te z nas, które decydują się zostać matkami, otaczane są w naszym plemieniu największym szacunkiem. Ktoś przecież w końcu musi rodzić następnych żołnierzy do naszych armii! Dlatego to te Ragharki, które mieszkają w grodach, zarządzają całym majątkiem swojej rodziny. To do nich należą niewolnicy i wszelakie dobra. Oczywiście, mąż ma również dużo do powiedzenia w kwestii gospodarstwa, ale tylko wtedy, gdy jest w grodzie, a to nie zdarza się często. Dlatego to my jesteśmy paniami i władczyniami naszych domów, ot co.

Znowu masz pytanie? Ach, chcesz wiedzieć, jak to jest z niewolnikami. Otóż kiedy nasi mężczyźni wyruszają na wojnę, ktoś musi uprawiać rolę, dbać o bydło i obejście czy pilnować grodu. Większością tych prac zajmują się właśnie niewolnicy, najczęściej jeńcy, pojmani podczas wypraw wojennych. Każdy z nich wie, że jeśli dobrze się sprawi i wykaże się sumiennością i zdolnościami, może zostać wyzwolony, a nawet stać się częścią plemienia. Dlatego właśnie co silniejsze dzieci niewolników trenują razem z wami pod okiem nauczycieli walki. Na polu bitwy wszyscy są równi, Raghar czy niewolnik, a ci najbardziej zasłużeni mogą zacząć być traktowani jak część naszego ludu. Takie zasady sprawiają, że niewolnicy rzadko się buntują. Traktujemy ich dobrze i sprawiedliwie, mogą u nas liczyć na awans – to więcej, niż ktoś pozbawiony wolności może żądać.

No tak, czekałam na to pytanie. Ragharskie wiedźmy, historia rozbudzająca najsilniej wyobraźnię innych plemion. To prawda, na bagnistych terenach żyją klany, rządzone przez kobiety, które parają się paskudną, rytualną magią. Lepiej im nie podpadać, klątwa ragharskiej wiedźmy jest niezwykle trudna do przełamania. Jeśli jednak traktujesz je z odpowiednim szacunkiem, mogą okazać się niezwykle pomocne. Oprócz rzucania uroków znają się też na leczeniu, truciznach, magii miłosnej i torturach. Chętnie pomogą każdej kobiecie, ale na pewno będą żądały czegoś w zamian. Pamiętaj, nigdy nie ofiarowuj im swojej krwi, córko! To bardzo niebezpieczne kobiety.

No już, znużyła mnie ta opowieść. My, Ragharowie, jesteśmy plemieniem wojennym, to jedyne rzemiosło, na którym się naprawdę znamy. I pamiętaj, możesz nosić głowę dumnie podniesioną przed każdym cholernym człowiekiem z ludu Danu. Patrzą na nas krzywo, nazywają rabusiami i gwałtownikami, zamykają przed nami podwoje swoich twierdz. Ale kiedy formowało się Przymierze, gdy plemiona postanowiły stanąć przeciwko Wysokim Rodom, zgadnij do kogo przybiegły skomląc o pomoc, czyje wojska wywalczyły naszą wolność? I co z tego mamy? Niechęć i złość. To nasze miecze spłynęły krwią naszych niewydarzonych władców, to nasi żołnierze ginęli na polach bitew. Zapamiętaj to córko, gdyby nie Ragharowie, nie byłoby dziś wolności w Tir Na Danu. To prawda, że nie jesteśmy pokojowym ludem, ale w tym nowym świecie chcieliśmy tylko jednego – prawa do życia po naszemu. I tego się trzymamy. A teraz idź nakarmić nasze brytany, kiedy są głodne, robią się agresywne.

Wpis opublikowano: on Wednesday, October 31st, 2007 at 8:27 pm and is filed under Opisy plemion, Poza Czasem 2ed. Możesz śledzić odpowiedzi na ten post korzystając z RSS 2.0. Możesz zostawić odpowiedź, albo trackback z twojej strony.

One Comment to “Opisy plemion – Ragharowie”

  1. barroc Says:

    Aghr, śmierc wrogom, coś dla mnie :)

Leave a Reply


− 1 = 2